โทมัส Malthus, นักเศรษฐศาสตร์ภาษาอังกฤษของปลายศตวรรษที่ 19 18 และต้นมีชื่อเสียงในการพยากรณ์การลงโทษในรูปแบบของการเติบโตของประชากรที่มากเกินไปและความผิดพลาดผลที่จะปฏิบัติตาม; แม้ว่าเขาจะได้รับการตายในส่วนที่ดีของสองศตวรรษความคิดของเขายังคง แจ้งหมายเลขของตัวเลขที่โดดเด่นไปในวันนี้ แต่เดิมสถานที่ตั้งของเขาว่าการเติบโตของประชากรจะวางเน้นในการจัดหาอาหาร จำกัด ก่อให้เกิด multitudes เพื่ออดอยาก ในขณะที่รายการของเขาอาจจะปิดการขาดแคลนทรัพยากรจริงและคิดเป็นมั่นเหมาะกังวลในขณะที่แหล่งน้ำจืดและเชื้อเพลิงฟอสซิลเป็นที่สองของที่โดดเด่นที่สุด ซึ่งตรงกับที่เราทำยืนในความสัมพันธ์กับปัญหาการขาดแคลนทรัพยากรภัยพิบัติและสิ่งที่สามารถทำได้เกี่ยวกับมันได้หรือไม่
ภาพแรกแสดงให้เห็นว่าประชากรโลกในระดับที่ลอการิทึมประชากรในปัจจุบันประมาณที่เกี่ยวกับ 6.6 พันล้าน
ในฐานะที่เป็นสำหรับการเจริญเติบโตของประชากรประชากรศาสตร์มักจะพูดในแง่ของเวลาเป็นสองเท่าของประชากร ค่านี้สามารถถูกคำนวณโดยการหาร 70 ด้วยอัตราการเติบโตร้อยละ ตามที่ CIA World Factbook โลกปัจจุบันประชากรที่มีอัตราการเติบโตเป็น 1.188% ซึ่งจะช่วยให้เราได้ตลอดเวลาเป็นสองเท่าของปีที่ผ่านมาเกี่ยวกับ 58.9 อัตราที่ไม่ปรากฏที่จะลดลงเพื่อให้เราสามารถที่เหลืออย่างน้อยง่ายในบัญชีที่ ยังคงอยู่บนพื้นฐานของแผนภูมินี้ก็จะดูเหมือนชัดเจนว่าเรากำลังมีแนวโน้มที่จะเกินสิบล้านบาทโดยส่วนท้ายของศตวรรษที่ทุกคนเท่าเทียมกัน
อย่างไรก็ตามอัตราที่ประเทศกำลังพัฒนาจะเพิ่มขึ้นในการใช้ทรัพยากรของพวกเขาเป็นกังวลแน่นอน Let's ทำงานร่วมกับสามตัวอย่างดิน, น้ำ, และพลังงาน
ในกรณีของพลังงานที่คาดว่าปริมาณการใช้พลังงานต่อประชากรในปี 2003 เท่ากับ 1.6 ตันของน้ำมันต่อคน, หรือสิบพันล้านตันในจำนวน - แปลงเป็นบาร์เรลนี้ทำงานออกไปประมาณ 200 ล้านบาร์เรลต่อวัน (Thankfully, ทั้งหมดนี้ไม่ได้อยู่ในรูปแบบของน้ำมัน!) ถ้าเราคาดการณ์อัตราการในอนาคตของเราจากการบริโภคขึ้นอยู่กับที่ 2003 ประมาณการประชากรของสิบพันล้านจะหมายถึงการเพิ่มขึ้นถึง 328 ล้านบาร์เรล / วัน แต่มีการเจริญเติบโต มาตรฐานการครองชีพ (และเพิ่มขึ้นตามความในการใช้พลังงาน) ในประเทศกำลังพัฒนาที่เป็นแน่นอนจำนวนจะเพิ่มขึ้น ความต้องการพลังงานทั่วโลกสำหรับการอยู่แล้วที่สูงและในขณะที่ราคาพลังงานที่ได้ทำบันทึกการสกัดเชื้อเพลิงที่ยากต่อการเข้าถึงฟอสซิลกำไรเชื้อเพลิง nonrenewable ไม่สามารถรักษาเช่นกระหายพลังงานอย่างไม่มีกำหนด
สถานการณ์จะเลวร้ายยิ่งที่เกี่ยวกับน้ำในขณะที่ส่วนใหญ่ของโลกอาจปกคลุมด้วยน้ำปริมาณของน้ำจืดที่มีอยู่เป็นส่วนหนึ่งของทั้งหมดที่มี
การปล่อยน้ำทั่วโลกต่อหัวได้ ~ 1200 ลูกบาศก์เมตร / ปีในช่วง 1997-2003 (ตั้งแต่ต่ำ 702 ที่จีนจะสูงถึง 2483 สำหรับสหรัฐอเมริกาในรายชื่อประเทศที่เลือก) กับหุ้นของสิงโตที่ใช้สำหรับ ใช้อุตสาหกรรมและเกษตรกรรม ส่วนใหญ่ของน้ำจืดที่สามารถเข้าถึงได้เป็นน้ำใต้ดินแหล่งที่มาที่จะถูกลดลงในอัตราที่รวดเร็วมากขึ้นและต้องใช้เวลานานในการชาร์จ สถานการณ์นี้จะถูกความซับซ้อนโดยการทำลายพื้นที่ชุ่มน้ำที่เป็นธรรมชาติของระบบการกรองน้ำและการใช้พื้นที่ขนาดใหญ่ของพื้นผิวที่ไม่อนุญาตในศูนย์เมือง (เช่นของเหลวที่ไหลออกเพิ่มพื้นที่ซึ่งจะช่วยเพิ่มอัตราการที่น้ำจืดเข้าสู่มหาสมุทรและจะไม่สามารถเข้าถึงที่ ) ตัดไม้ทำลายป่ายังก่อให้เกิดปัญหาตั้งแต่พืชที่ให้บริการเพื่อดักน้ำและส่งกลับมาสู่บรรยากาศผ่านการคาย ไม่น้อยของปัจจัยมนุษย์เหนี่ยวนำให้เกิดมลพิษทางอุตสาหกรรมและการเกษตรซึ่งทั้งสองสามารถทำให้น้ำที่มีจำนวน undrinkable (บนพื้นฐานเชิงปริมาณ) ที่น้อยที่สุดของปัจจัยการผลิตทางเคมี
ดินอาจจะดูเหมือนเป็นสิ่งที่แปลกไปวางบนรายการของทรัพยากรที่ถูกหมด แต่ที่เป็นสิ่งที่แม่นยำจะเกิดขึ้นในบางภูมิภาคของโลก ดินเป็นระบบนิเวศที่ซับซ้อนในตัวของมันเองประกอบด้วยแร่ธาตุสารอินทรีย์และแมโครและจุลินทรีย์ในดินทั้งหมดจะไม่เท่ากันและแร่ธาตุ (และอินทรีย์) เนื้อหา, pH, ความจุของน้ำและการระบายน้ำของดินทั้งหมดรวม เพื่อให้ดินเป็นตัวละครที่แตกต่างกันที่เหมาะที่สุดที่จะสนับสนุนบางชนิดของพืช การปฏิบัติทางการเกษตรเช่นพรวนและการชลประทานในการปรับปรุงผลผลิตในระยะสั้นของดินที่ค่าใช้จ่ายของชีวิตในระยะยาวของตนบังคับให้การใช้ปุ๋ยเคมีมากขึ้นว่าในการเปิดเป็นอันตรายต่อสิ่งแวดล้อมผ่านทางบุปผาสาหร่ายและโซนที่ตายแล้วมีผล น้ำ erodes topsoil ในอัตราที่สามารถเปิดการทำฟาร์มในรูปแบบของการทำเหมืองแร่แผ่นดิน (ประมาณการบางสถานที่การสูญเสียที่ดินเพื่อการเกษตรที่สูงเป็น 24 ล้านไร่ต่อปี)
แรงกดดันที่เพิ่มอาหารที่มีความดันมากขึ้นเพื่อผสมตามที่ระบุโดยสองปีสุดท้าย'ขาดแคลนข้าวอย่างแพร่หลายและเพิ่มขึ้นในราคาของข้าวสาลีและข้าวโพด เพิ่มไปนี้คือ 40 กิโลกรัมของเนื้อสัตว์ที่เราแต่ละคนกินต่อวันโดยเฉลี่ยและผลที่ได้คือค่อนข้างสถานการณ์การจัดการกับ ...
