บางคนก็บอกความคืบหน้าอย่างต่อเนื่องเพื่อให้บรรลุระดับที่สูงขึ้นและสูงขึ้นจากความสามารถและเป็นบุคคลที่รวมเป็นสังคม ตัวอย่างเช่นเราสามารถซื้อโทรศัพท์มือถือขึ้นเครื่องคอมพิวเตอร์และรถยนต์ในแต่ละปี อื่น ๆ จะบอกความคืบหน้าที่เกี่ยวข้องกับการเข้าถึงสภาวะของความสมดุลดังกล่าวว่าเราจะไม่ทำลายทรัพยากร nonrenewable ใด ๆ และไม่ได้ใช้ทรัพยากรหมุนเวียนมาก ๆ กว่าที่เราผลิต แต่บางทีอาจเป็นอย่างใดอย่างหนึ่งของบรรดาผู้ที่ไม่สามารถทำได้อย่างต่อเนื่องโดยไม่ต้องอื่น
เมื่อเร็ว ๆ นี้ความคิดริเริ่มเปิดตัวในญี่ปุ่นพยายามที่จะ
การเพิ่มขึ้นของอายุเฉลี่ยของที่อยู่อาศัยถึง 200 ปี ที่จะอนุรักษ์ทรัพยากรเป็นวัตถุดิบน้อยลงบ้านอาคารจะต้องในระยะยาว ที่อยู่อาศัยจะให้บริการหลายรุ่นก่อนที่จะทดแทนและรวมถึงการยืดหยุ่นในการจัดการเพื่อตอบสนองความต้องการของความหลากหลายของครอบครัว
สำหรับความหลากหลายของประวัติศาสตร์ทางภูมิศาสตร์และเหตุผลทางวัฒนธรรม, ที่อยู่อาศัยในประเทศญี่ปุ่นที่มีชีวิตเฉลี่ยเพียง 30 ปีเมื่อเทียบกับ 55 ในประเทศสหรัฐอเมริกาหรือ 70 ในสหราชอาณาจักรตามที่ระบุไว้ในบทความ บรรลุความทนทานจะต้องเปลี่ยนวัฒนธรรมการให้ความแปลกค่าน้อยกว่าเกณฑ์อื่น ๆ นอกเหนือไปจากการปรับเปลี่ยนการปฏิบัติงานก่อสร้าง ความท้าทายทางวิศวกรรมหลักจะมีประสิทธิภาพในระยะยาวพลังงาน modularity ของระบบเครื่องกลและไฟฟ้าของบ้านที่จะอนุญาตให้อัพเกรดในภายหลังและ จำกัด ค่าใช้จ่ายในการบำรุงรักษา (เป็นเกือบบ้านใดที่จะสามารถมีอายุ 200 ปีด้วยงบประมาณการบำรุงรักษาแบบไม่ จำกัด )
ตั้งแต่ homebuilding อยู่ภายใต้รหัสการบังคับใช้โดยรัฐบาลสำหรับการที่ดีของประชาชนทุกคนที่นี้ไม่ได้เป็นสถานการณ์ของตลาดเสรีเพียงอย่างเดียวที่ผู้สร้างจะต้องโน้มน้าวให้ผู้ซื้อจำเป็นต้องทุกคนสำหรับค่าใช้จ่ายเริ่มต้นที่เพิ่มขึ้น เป็นค่าใช้จ่ายในระยะยาวต่อเศรษฐกิจโดยรวมและสังคมก็จะลดลง, การปกครองในระบอบประชาธิปไตยในกรณีนี้มีความสนใจในการส่งเสริมการเปลี่ยนแปลง
ส่วนหลักของบ้านฉันนั่งอยู่ในตอนนี้ถูกสร้างรอบ 1920 เกือบ 90 ปีที่ผ่านมา แม้ว่าการเปลี่ยนแปลงหลายอย่างได้รับการทำตั้งแต่นั้นมาเป็นจำนวนมากของคานไม้โครงสร้างและผนังอิฐที่มาจากโครงสร้างเดิม บางทีอาจจะเป็นหนึ่งในอนาคตของการวัดความก้าวหน้าของเราจะมีวิธีเก่าบ้านของเรา
